>> GENERALNI SPONZOR

BPS gensp

Kategorija: In Memoriam

IN MEMORIAM - BOGOLJUB STOJMIROVIĆ

IN MEMORIAM

 

 

BOGOLJUB STOJMIROVIĆ

(1927 – 2020.)

 

Bogoljub Stojmirović, nekadašnji odbojkaški reprezentativac, preminuo je u 93. godini.

Pre dva dana preminuo je član sjajne generacije jugoslovenskih odbojkaša. Kapiten Crvene zvezde i reprezentacije Jugoslavije inženjer Bogoljub Stojmirović. Pridružio se Branku Stefanoviću, Banetu Milosavljeviću, Voji  Milanoviću, Branku Lužaninu, Ivanu Popoviću... asovima Crvene zvezde i reprezentacije Jugoslavije, koji su na prvenstvu Evrope u Bukureštu, 1955. godine prvi put pobedili neprikosnoveni Sovjetski Savez i domaćina Rumuniju, i bili na domak osvajanja bronzane medalje. Stojmirović je u Crvenoj zvezdi igrao smečera, a u reprezentaciji Jugoslavije tehničara. I svakako je bio najbolji tehničar, pre pojave Zorana Petrovića i Nikole Grbića. Bogoljub Stojmirović sa suprugom Gordanom (Tkačuk), sa sinom Goranom i snajom Ljiljanom osvajao je i titule prvaka Jugoslavije i trofeje Kupa, ali je bio sjajan na još jednom polju: postao je vrhunski graditelj hidrocentala: Đerdap, Bajina Bašta, Kokin Brod i Ibar – Lepenac... Bogoljub i snaja Ljiljana igrali su u Crvenoj zvezdi, a sin Goran i supriuga Gordana u Partizanu. U to vreme odnosi izmedju ova dva kluba bili su na vrhuncu.  Ako znamo da je njegova sestričina Beba Marković igrala u Crvenoj zvezdi i reprezentaciji Jugoslavije, Stojmirovići su porodica sa najviše reprezentativaca u našoj zemlji. Jednom odbojkaš – uvek odbojkaš. Po završetku sportske i graditeljske karijere nastavio je druženje sa bivšim drugarima sa odbojkaških terena skoro do poslednjeg dana, evocirajući uspomene iz tih prohujalih odbojkaških vremena. – napisao je u nekrologu Petar Stanišić, nekadašnji odbojkaški reprezentativac.

 

 

Reprezentacija Jugoslavije: stoje, s leva: Bogoljub Stojimirović, Zoran Živković, Ivan Popović, Zdenko Mikina, Draško Salopek, Vlado Skerbinjek i Bojan Stranić, trener. Čuče: Petar Bojić, Branko Stefanović, Josip Krešić, Gordan Janković, Slobodan Milosavljević i Nikola Đorđević.

 

 

Prva postava reprezentacije Jugoslavije – s leva: Slobodan Milosavljević, Bogoljub Stojimirović, Vlado Skerbinjek, Ivan Popović, Zdenko Mikina i Gavra Budišin.

Kategorija: In Memoriam

IN MEMORIAM - SLOBODAN BANE MILOSAVLJEVIĆ I IVAN POPOVIĆ – KOKAN

IN MEMORIAM

 

 

SLOBODAN BANE MILOSAVLJEVIĆ

(1932 – 2020.)

 

 

IVAN POPOVIĆ – KOKAN

(1931 – 2020.)

 

Slobodan Bane Milosavljević, nekadašnji odbojkaški reprezentativac, preminuo je u 90. godini.

Ivan Popović – Kokan, nekadašnji odbojkaški reprezentativac, preminuo je u 89. godini.

Odbojkaški svet u našoj zemlji ostao je bez još dva odbojkaška velikana: Slobodana – Baneta Milosavljevića i Ivana Popovića – Kokana! I jedan i drugi bili su perjanice verovatno najtalentovanije generacije reprezentativaca Jugoslavije (pre “zlatnih momaka” sa Olimpijade iz Sidneja). Oni su bili nosioci igre u svojim klubovima: Bane i u Zvezdi i u Partizanu, a Kokan u Zanatliji (iz koje je potekao) i Crvenoj zvezdi. Najblistaviju pobedu ostvarili su protiv neprikosnovenog Sovjetskog Saveza, na prvenstvu Evrope 1955. u Bukureštu pred 50 000 gledalaca na fudbalskom stadionu “Dinama” sa 3:1.

Bane Milosavljević (defekolog po zanimanju) počeo je da se bavi odbojkom u rodnom Kruševcu. I ne samo da se bavi. Zajedno sa Šiljom Veljkovićem, Vujićem, Slobodanom Stefanovićem “Pelirom” i ostalim juniorima tri godine uzastopno osvajali su titulu juniorskog prvaka Jugoslavije. To mu je bio “pasoš” da dodje u Crvenu zvezdu i već 1961. godine osvoji prvu tululu prvaka Jugoslavije. Usput je za crveno – bele osvojio i Kup Jugoslavije. Zvali su ga “brza ruka za brze titule”! Čim je prešao kod komšija, sa Patrizanom osvaja dve titule šampiona Jugoslavije. Karijeru je nastavio ponovo u Crvenoj zvezdi, ali sa manje uspeha. Punih deset godina bio je nezamenjivi član prve postave reprezentacije Jugoslavije. Po mišljenju doktora Petra Bojića, Bane je bio najtalentovaniji tehničar u reprezentaciji do pojave Zorana Petrovića!

Otišao je u legendu tiho i neprimetno. Bolna je bila i činjenica da osim porodice i po nekog prijatelja niko nije zabeležio da ga više nema. Ovi redovi pokazuju da nije zaboravnjen, iako smo se našli na popravnom ispitu. Bane je sve prethodno napisano - više nego zaslužio!

 

 

Ivan Popović – Kokan bio je jedan od najlepših momaka na Đačkom kupatilu, kraj Dunava, gde se svakodnevno “upražnjavala” i odbojka. Ne treba posebno isticati da je među Draškom Misitom, Markom Pavlovićem, braćom Škrbić bio daleko najbolji. Tu je doneto i revolucionarno pravilo da je dozvoljen prelaz ruku u bloku, što je Svetska odbojakška federcija tek posle pola veka “osmislila”. I u državnoj reprezentaciji bio je nezamenjiv, iako je imao žestoke konkurente u Zdenku Mikini, Gavri Budišinu i Vladi Skerbinjeku. Ne zna se ko je od njih bio bolji “udarač”. Medjutim, Iva je bio najsigurniji i najzahvalniji za dizače, jer za njega nije postojala loša lopta. Po današnjim uzorima pravi korektor! Sa Crvenom zvezdom osvojio je dve šampionske titule, 1954. i 1956. godine. I ko zna koliko bi još titula osvojio da se nije otisnuo u Pariz na stručno usavršavanje. Parižanima je pokazao igrajući za Stad Frans šta je to prava odbojka. Osvojili su, zahvaljujući njegovim igrama, nekoliko titula šampiona Francuske.

Završio je Ekonomski fakultet u Beogradu i kao mlad početnik zaposlio se u gigantu kakv je bio "GENEKS". U početku slabo je napredovao, jer ga je bio glas: "To je onaj što gura loptu". Uporan i veliki znalac pokazao je da ne gura samo loptu, već i savršenu karijeru. U "Geneksu" se posle par godina našao u samom vrhu najstručnijih i najsposobnijih ljudi. Uspehe je kao predstavnik “GENEKSA” ostvarivao u Parizu, Stokholmu i Londonu. Kao predstavnik JUGOTURSA svake godine slao je na desetine hiljada Britanaca na letovanje u Jugoslaviju. Sigurno je spadao među pet najboljih privrednika u Beogradu, Srbiji i Jugoslaviji.

Kad bi se u odbojkaškim krugovima birao najbolji drug na svetu, tu bi Kokan osvojio i tu titulu. Bio je i ostao zaljubljenik odbojke. Do pre nekoliko dana u svojima ozbiljnim (a kako je govorio najlepšim godinama) svakonevno sa sastajao sa odbojkaškim drugarima u nekom od kafea kod “Mažestika”. Na pragu 90. godine nije dozvoljavao da ga iko prati do kuće. Ušao je u autobus 26, iz njega ispao na pločnik i slomio i kuk i ruku. Doktori su bili u dilemi da li da ga operišu. A, on je i tu dilemu razrešio. Doručkovao je, legao da spava i više se nije probudio. Bio je čitavog života mirne savesti, jer nikom nije odmogao, a mnogima je pomagao. Takav je bio naš Kokan, koji je uzdignute glave otišao u nezaborav!

Petar Stanišić – Kokanov saborac na odojkškim terenima

PS: Svedoci o ovim napisanim redovima su inženjer Bogoljub Stojmirović, dr Petar Bojić, Zoran Živković i korašarkaški as Radovan Bata Radović...

 

Ispraćaj za kremaciju Ivana Popovića održaće se danas (subota, 8. avgust) u 15.30 časova na Novom groblju u Beogradu. Opelo će početi u 15.00 časova.

 

 

Reprezentacija Jugoslavije: stoje, s leva: Bogoljub Stojimirović, Zoran Živković, Ivan Popović, Zdenko Mikina, Draško Salopek, Vlado Skerbinjek i Bojan Stranić, trener. Čuče: Petar Bojić, Branko Stefanović, Josip Krešić, Gordan Janković, Slobodan Milosavljević i Nikola Đorđević.

 

 

Prva postava reprezentacije Jugoslavije – s leva: Slobodan Milosavljević, Bogoljub Stojimirović, Vlado Skerbinjek, Ivan Popović, Zdenko Mikina i Gavra Budišin.

Kategorija: In Memoriam

IN MEMORIAM - BRANKO LUŽANIN

IN MEMORIAM

 

 

BRANKO LUŽANIN

(1936 – 2020.)

 

Branko Lužanin, nekadašnji reprezentativac, preminnuo je u sredu, 29. jula u Kikindi, u 85. godini.

Još jedan iz sjajne generacije odbojkaša beogradske "Jugoslavije" i višestruki državni reprezentativac otišao je 29.jula u Kikindi, tiho i nenametljivo u legendu. Bio je jedan od najboljih smečera i najbolji "penaldžija" Evrope. Branko Lužanin igrao je docnije i za Crvenu zvezdu, za Prištinu i odbojkaški klub Kikindu. Preko 50 puta oblačio je državni grb i igrao u prvoj postavi prvenstava Evrope i sveta... Sa OK "Jugoslavijom" osvojio je četiri titule šampiona, tri trofeja Kupa , a sa juniorskom ekipom "Jugoslavije" titulu prvaka bez izgubljenog seta. Bio je jedan od najboljih izdanaka "bosonogih dečaka", koje je legendarni trener Dragoslav Sirotanović "ubacio u vatru" dok su bili još juniori!!!

Njegov otac Ognjen poginuo je kad su nemački lovci oborili njegov avion, iznad Jugoslavije, 1941. godine. Odgajala ga je majka Rajka, a podržavala u svemu supruga Boba (takodje odbojkašica). Njima se pridružio prošle srede i nastavio neslavne odlaske svojih saigrača Zorana Pertovića, Dragana Rajačića, Stevana Pališaškog, braće Uzelac, Ljube Ilića, Srpka Petrovića, Predraga Sretenovića i Aleksandra Petrovića...Svi oni, zajedno sa Brankom Lužaninom gajili su prelepu odbojku sa brojnim kombinacijama. O tome mogu da svedoče preživeli Hamid Gačanin, Branko Draganić, Srdjan Jerčić, Milovan Simić i autor ovih redova – kapiten Petar Stanišić!!!

 

 

OK JUGOSLAVIJA (1960.):

Gore (s leva): Petar Stanišić, Branko Lužanin, Hamid Gačanin, Dragan Rajačić, Stevan Pališaški i Zoran Petrović – dole: Branko Draganić, Dragutin Uzelac, Branislav Gvozdenović i Srpko Petrović

Kategorija: In Memoriam

IN MEMORIAM - VLASTIMIR VASILJEVIĆ  

IN MEMORIAM

 

 

VLASTIMIR VASILJEVIĆ

 

(22. 7. 1958 – 24. 7. 2020.)

 

Vlastimir Vasiljević, nekadašnji odbojkaš, trener i dugogodišnji odbojkaški radnik, preminuo je juče u Užicu u 63. godini.

Odbojku je igrao od 1974. do 1980. U odbojkaškom klubu “Prvi partizan” u Užicu.

Po završetku igračke karijere bio je odbojkaški sudija, a zatim i odbojkaški trener.

Kao trener je postigao zapažene rezultate.

Radio je sa mlađim kategorijama OK Jedinstvo Užice, trenirao OK Požegu, a u više navrata bio je prvi trener ženske seniorske ekipe OK Jedinstvo, sa kojom je u sezoni 2013/2014. ostvario povratak u Superligu Srbije.

Bio je član Skupštine OK Jedinstvo Užice.

Vlastimir Vasiljević biće sahranjen u ponedeljak, 27. jula na groblju Dovarje u Uzicu.

Kategorija: In Memoriam

IN MEMORIAM - STEVAN JANKOVIĆ

IN MEMORIAM

STEVAN JANKOVIĆ

 (11. 1. 1956 – 4. 7. 2020.)

 

Stevan Janković, nekadašnji odbojkaš, sudija, delegat – kontrolor i dugogodišnji odbojkaški radnik, preminuo je u subotu u Kragujevcu u 65. godini.

Stevan Janković biće sahranjen danas (ponedeljak, 6. jul) u 13.00 časova na groblju u Donjoj Sabanti. Opelo će početi u 12.00 časova u crkvi u Donjoj Sabanti.